همینطوری می نویسم حوصله ای واست بود بخون

 نبود من رو به یه کامنت دلخوش نکن

هر چند ما را چه به دلخوشی ؟؟!!!

نمیخوام به قول بعضیا شعر بنویسم هذیان دیگری هم نبافته ام

گاهی دلم تنگ می شود برای چند واژه ناب اما خب

زور که نیست شاعر نمی شوم ..!!!

روزها پیش در حوالی بی کسی پرسه میزدم دیدم

دلم برای خدا تنگ است اما ...

اگر نصیحت کنی ازت نمی گذرم

میدونم ...نمیخواد بگی من خودمو گم کردم

فاصله زیاد ه و من خیلی وقته گم شده ام

گم شده ای که راه بازیافته را نیز

خود به دست فراموشی میسپارد

 

تو بگو  ؟؟؟ فراموشی چگونه است

از همان احساس های عجیبی است که من پر باز کنم

پرواز کنم ؟؟؟!!!

 

 

واسه این پست مزخرفم کسی رو دعوت نمی کنم .بعدا شکایت نکنینااااا

 

نمیدونم چرا اینا رو نوشتم همینطوری حسش اومد شاید حذفش کنم

 

پ.ن 1 : با چند نفر بد تا کردم اینجا اعتراف کنن  ؟؟؟؟

خیلی مایلم بدونم به کیا بد کردم !!!!

 

پ . ن 2 : خنده تلخ آدما,همیشه از دلخوشی نیست
گاهی شکستن دلی, کمتر از آدم کشی نیست
گاهی دل اونقد پر می شه که گریه هم کم میاره
یه حرف ساده هم گاهی چه قد غم میاره...

 

 

نوشته شده توسط ستاره ای در شب در ساعت | لینک ثابت |

 

صحبت از لحظه

و غفلت ثانیه ها کجا

و فاصله ی بهارهای ِ طراوت

میان ما کجا ؟؟؟!!

آری...

من سخن گفتن از

رهایی نسل پیش ندانم

و تو ...

از اندوه بیکرانِ دلِ کوچکِ من

...

چه انتظار می رود از چشم

که جز زلال شبنم گاه و بیگاه

هیچ به خود ندیده است

برگهای نخستین این

دفتر تب دار ِ  پر هذیان بود

که گفتم :

روز ی اگر بود که حالیمان میشد

دل بود که میفهمید

وگرنه ...سرمان که نمی شد

حالا تو بگو

دیده که خون باشد

چه میشود کرد با دلِ خراب ؟؟!!

بی دل که باشیم ...

دگر هیچ نمی فهمیم !!!

 

نویسنده : خودم

 

 

پ.ن 1: به قول استاد یکم جدا از هم نوشتم و انسجامش کمه

اما دوستش دارم چون حرف دلمو خیلی راحت زدم.

 

پ.ن2: بعد از این نوشته ام هر کاری میکنم نمیتونم

ذهنم رو متمرکز کنم خیلی وقته دلم میخواد

 قلمم یه برگ دیگه از دفترمو سیاه کنه.

 

نوشته شده توسط ستاره ای در شب در ساعت | لینک ثابت |

 

 

سکوت آب ،

 می تواند خشکی باشد و فریاد عطش

سکوت گندم ،

 می تواند گرسنگی باشد و غریو پیروزمند قحط

همچنان که سکوت آفتاب ظلمات است

اما سکوت آدمی...

فقدان جهان و خداست

غریو را تصویر کن

 

احمد شاملو

 

 

 

 

کسوف دل

 

سجّاده ام کجاست ؟

می خواهم از همیشه این اضطراب برخیزم

این دل گرفتگی مدام شاید

تاثیر دل سایه ی من است ،

که این سان گستاخ و سنگوار

بین خدا و دلم ایستاده ام .

سجّاده ام کجاست ؟

 

سلمان هراتی  

 

 

نوشته شده توسط ستاره ای در شب در ساعت | لینک ثابت |

سلام به همه دوستان عزیز

ممنون که تنهام نذاشتین

من برگشتم

کم کم به همه دوستام سر میزنم

 

مانا باشید

بدرود

نوشته شده توسط ستاره ای در شب در ساعت | لینک ثابت |