من اینجا دراز می کشم و فکر می کنم و کتاب می خوانم

فروغ می خوانم آن هم از دیوان شعرش که هدیه ی تو بود .

مصدق را بیشتر می خوانم ، وقتی دبیرستان بودم فروغ را از بَر می کردم ...

فروغ را دوست داشتم

اما بعدها تو دوست داشتنی تر شدی . حالا هم همینطور

من اینجا دراز می کشم و فکر می کنم

فکر می کنم مدام که تو آنجا چه می کنی ، زیاد فکر می کنم

 و گاهی حس می کنم این همه فکر به چه درد می خورد

حتی در صندوقچه های قدیمی مادربزرگ هم دیگر نمی شود جایشان گذاشت

من اینجا دراز می کشم و به تکه ای از آسمان که دزدیده ام نگاه می کنم

با همان سه ستاره

نمی دانم چرا ...از فکر خیالاتی شده ام شاید

خیال می کنم دو تا از ستاره ها رو کسی ازم دزدیده ،

اما این تکه ی آسمون رو با همون ستاره اش

با این نوشته ها شاید گذاشتم داخل یکی از صندوقچه ها

من اینجا دراز می کشم و فکر می کنم

مادربزرگ وقتی رفت یادش رو با صندوقچه هاش اینجا جا گذاشت

اما من حتی یک صندوقچه هم برای جا گذاشتن این همه خاطره ندارم

من اینجا دراز می کشم و فکر می کنم روزی جایی شبیه اینجا دراز کشیده ام

بی هیچ فرصتی برای فکر کردن

حتی به تو ...